روی سنگ قبر مادری دیدم:

آن کنیز فاطمه در روزگار
بُد سکینه نام و مستشرق تبار 

متنعم از حیات ظاهری
مدت هشتاد و شش سال آزگار 

در پناه عترت آل رسول
گرم تسبیح و عبادت آشکار 

خدمت و آرامش اولاد و هم
همسرش مرحوم محمود نامدار 

چون ز مبدأ آمدش بانگ رحیل
رهسپر شد تا حریم کردگار 

ظهر دوشنبه، نهم از برج تیر
نود و سه سال شمسی در مدار 

جامه عاریتی افکند و شد
با قضای حضرت حق سازگار 

رفت و در مازندران مانده ز او
خاطرات پاک و شیرین یادگار 

نام نیک رفتگان ضایع مکن
تا بماند نام نیکت پایدار