در سوک مادر:

حیف از این مادر، که رفت از دست ما، ای روزگار
می‌کنم بهرش ز دیده، اشک و غم هر دم نثار

زحمت و رنج فراوان، از برای ما کشید
کام دل هرگز ندید، آن باوفا، از روزگار