سنگینی سکوت
پدرم با چهره مهربانش، صفای وجودش، سنگینی سکوتش،
نجابت و غرورش، با زمزمه کلامش در جذبه محراب،
گستره وسیع جنت بود
و ما فقط پدر میخواندیمش
نجابت و غرورش، با زمزمه کلامش در جذبه محراب،
گستره وسیع جنت بود
و ما فقط پدر میخواندیمش
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۱ ساعت 14:43 توسط مستوفی
|
به نام خدا