پر کشیده
ای مادر رنج دیده من
ای گشته نهان ز دیده من
داغت به دل و گواه صادق
مژگان به خون تپیده من
بی مهر تو تیره روز روشن
بی نور بود سپیده من
در خواب مگر ببینمت باز
ای مادر پر کشیده من
+ نوشته شده در شنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۰ ساعت 18:54 توسط مستوفی
|
به نام خدا