در بعضی از مناطق رسم است که در مراسم ختم، سوم و هفتم و سالگرد پذیرایی مفصلی از مدعوین می‌نمایند از قبیل: چای، خرما، حلوا، کیک و میوه. و به مرور به این رسم‌ها اضافه و دردسر ساز خواهد شد.
چون افرادی که متمول هستند که مشکلی ندارند، ولی آنهایی که دستشان تنگ است هم مجبورند برای حفظ آبرو، به هر نحو هست، حتی با قرض این مراسم را همسنگ با اشراف پیش ببرند.
در این رابطه در یک شهر، اتفاق خاصی افتاد که مشکل همه را حل کرد. به این نحو که همه هیئت امنای مساجد و تکایا که مراسم ختم در آنها برگزار می‌شد، طی یک تصمیم گیری جمعی و متحد، تصمیم گرفتند که فقط اجازه برگزاری مراسمی را بدهند که در آن فقط چای، خرما و حلوا، توزیع شود.

به شکر خدا چند سال است که این تصمیم عملی می شود و بازماندگان به راحتی و با هزینه کمتری مراسم را بر پا می‌کنند.