در سوک و سنگ قبر مادر: 

مادرم بودی تو شمع محفل شب‌های ما
مرهم زخم دل و غمخوار بر غم‌های ما 

آنچنان رفتی به ناگه سوی منزلگاه دوست
بعد تو ماتم سرا شد خانه و مأوای ما 

نقل از: راجعون rajeoon.com